Titel

Water en Rotsen Symboliek

Water en Rotsen Symboliek

STROOM DES LEVENS

jt

In heel wat tuinen symboliseert een waterpartij de stroom des levens. De bron staat symbool voor de geboorte en de kinderjaren, de kracht van de waterval voor de voortstuwende kracht van de mens op de lange weg van het leven, het snelstromend water dat over dammetjes vloeit voor de spanningen in het leven. De rivier die steeds breder wordt en van wildstromend naar eerder kabbelend overgaat, toont het wegeben van de wildheid van de jeugd. De rivier eindigt tenslotte in een rustig watervlak, de rustgevende plek waar men zich volop aan meditatie kan overgeven zonder zich zorgen te moeten maken over het aardse bestaan.

YATSUHASHI

jt

De Yatsuhashi (八ツ橋) of zigzagbrug duidt de scheiding tussen de begintuin en de centrale tuin aan. De brugdekken liggen trapsgewijs op elkaar in hoeken van 90 graden, daarmee wordt het boze geesten onmogelijk gemaakt om de centrale tuin te betreden. Zij zijn namelijk niet in staat hun voeten op te tillen en kunnen geen rechte hoeken maken. 

De Yatsuhashi heeft echter nog meer te bieden. Origineel betekent de naam 'acht-planken brug', maar de naam werd gepopulariseerd als de openbloeien-brug of irisbrug. Dit komt door een beroemde passage in de eeuwenoude poëzieverzameling 'De Verhalen van Ise' of 伊勢物語. Hier werd eenzelfde brug beschreven als een plaats waar het hoofdpersonage en zijn vrienden naar toe gingen om te rusten en de prachtige irissen te bewonderen die op het meer groeiden.

RYUMON-NO-TAKI

jt

De waterval is meer dan een gewone waterval. Het is een drakenpoortwaterval of Ryūmon-no-Taki (竜門の滝), gebaseerd op een Chinese legende. Ze vormt de scheiding tussen het aardse bestaan en het hiernamaals. Een koi probeert aan de andere kant van de grens te raken. Met een sterk geloof en een niet aflatende wilskracht zal hij daar tenslotte in slagen, en verder leven als draak, een goed dier en symbool voor de keizerlijke macht in het oude China.

Hoe goed de koi zijn best doet om de waterval over te springen laat zich bewonderen in dit levend tafereel: de rots die het onderste watergordijn splitst laat zich met enige verbeelding herkennen als vis die met een slag van zijn staart omhoog springt. Het tafereel liet de monniken verstaan dat zijzelf, en ook andere mensen, net als de energieke karper tekortkomingen en moeilijkheden kunnen overwinnen om een hoger doel te bereiken.

Alle stenen zijn direct uit de natuur gehaald en de waterval zelf werd gebaseerd op de waterval in de 14e-eeuwse tuin van de Tenryuuji tempel in Kyoto. 

RUGGENGRAAT VAN ROTSEN

jt

Het stenenpad dwingt tot aandacht bij het zetten van elke stap. In de Japanse tuinkunst verwijst dat naar het leven zelf, waarin elke stap, elke beslissing overdacht en omzichtig gezet moet worden.

De tweede symboliek van de ruggengraat van rotsblokken is dat rotsen onvergankelijk zijn. Ze zijn, ondanks grillen en geweld van natuur en tijd, onveranderbare elementen in de tuin.

De eeuwenoude handleidingen voor de aanleg van Japanse tuinen bepalen dat rotsen dienen geschikt te worden in de tuin in de positie waarin ze in de natuur voorkwamen. De 257 rotsen van de Japanse Tuin komen uit gletsjers in het Utztall te Oostenrijk en werden rechtstreeks zonder bewerking gebruikt in de Tuin.

YUKIMI-DORO

jt

De yukimi-doro (織部灯籠) of steenlantaarn is een centraal element in de Japanse Tuin. Deze is gebouwd naar het model van een lantaarn in de Senyuu-ji tempel in Kyoto, de begraafplaats van één der keizers. In Japan werden steenlantaarns vroeger alleen gebruikt in Boeddhistische tempels, waar ze de paden naar de tempel belichtten. Toen werden aangestoken lantaarns gezien als een religieuze offerande aan Boeddha. 

Het licht van de steenlantaarn verwijst ook naar de vuurvliegjes die zich thuisvoelen in de valleien van Japan. Hun 'lampjes' symboliseren liefde, maar werden ook verondersteld zielen te zijn van overleden krijgers. 

WATERSPIEGEL EN STRAND VOOR DE ZEE

jt

Het hoofdgebouw van de Japanse Tuin, het theehuis, weerspiegelt in het water en gaat zo ten volle op in de tuin, zonder zijn architecuur er aan op te willen dringen. Doordat de leefruimte niet op de grond rust, zorgt dit voor natuurlijke koeling, terwijl de ver uitstekende dakrand rechtstreekse zoninval vermijdt. 

Het keienstrand roept de sfeer op van een strand waar zowel eb als vloed hun invloed laten gelden. In de oude Japanse tuinen zijn plaatsen zoals deze de plek bij uitstek om de kois te voeren en te genieten van het water.

NIETS MISSEN VAN HASSELT? WIJ HOUDEN JE GRAAG OP DE HOOGTE!

Schrijf je in op onze nieuwsbrief